Czym właściwie jest drukowanie przestrzenne

3d


Drukowanie w 3d polega na nakładaniu warstw materiału w celu utworzenia gotowego projektu, w odróżnieniu od innych metod używanych przy produkcji (przy małym nakładzie) gdzie docelowy element jest wykrawany lub wytaczany.
Na dzień dzisiejszy drukarek 3D używa się najczęściej do produkcji (druku) prototypów i różnego rodzaju modeli, zarówno technicznych jak i architektonicznych, w których nadanie realistycznego kształtu obiektu jest bardzo ważne w celu jego przetestowania lub prezentacji. W tym momencie bardzo rzadko wykorzystuje się drukarki 3D w procesach produkcji na wielką skale. Na razie proces druku jest zbyt trwały i kosztowny, ale w różnych ośrodkach badawczych trwają prace nad materiałami które posłużą za budulec do wydruków oraz nad powierzchnią drukowanych przedmiotów. Prace i badania są bardzo dynamiczne, szczególnie w ostatnich miesiącach, niewykluczone więc, że niedługo w firmach staną olbrzymie maszyny drukarskie, które będą drukowały w 3D dowolne wymiarowo przedmioty przy czym zmiana koloru i kształtu obiektu będzie niezwykle łatwa, związana jedynie z modyfikacją projektu w programie komputerowym .Jednak aby tak się stało musimy jeszcze trochę poczekać.
Technologia drukowania przestrzennego została opracowana pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku w MIT (jak i wiele innych technologi IT), jednak dopiero w ostatnich latach nabiera tempa ( już teraz każdy może mieć to urządzenie w domu). Stało się to głównie za sprawą dr Adriana Bowyera z Uniwersytetu w Bath, który razem ze swoją drużyną zaprojektował relatywnie tanią drukarkę 3d i następnie udostępnił ją na internecie na zasadach open source. Od tamtego czasu projekt ewoluował i przeszedł kilka zmian, dzięki czemu mamy dziś dostęp do niezwykle taniej technologii.

Dodaj komentarz