Modelowanie 3d – co potrzeba aby wydrukować przedmiot 3d

co jest potrzbene do druku


Oprócz oczywiście drukarki 3d i potrzebnego prefabrykatu (‚tuszu’), potrzebujemy komputer wyposażony w specjalistyczny program do renderowania przestrzennego. Jaki program? To już uwarunkowane jest od gustu i przyzwyczajeń użytkownika. Może to być  3D Stuido Max, Maya, Blender, Modo, SolidWorks, Rhino, Sketchup lub jakikolwiek inny który umożliwi utworzenie projektu przestrzennego.

Ważne jest abyś swobodnie mógł się w nim poruszać, lub posiadać odpowiednia dokumentacje ewentualnie  projekty które pozwolą ci uzyskać pożądany cel. Aplikacja musi również posiadać możliwość eksportu do jednego z typów pliku: .stl, .3ds, .bld, .ply, .zcp, .sfx . Kolejność jest nie przypadkowa, najlepiej by była możliwość eksportu do pliku .stl .

Na etapie tworzenia modelu bardzo często korzysta się z różnych modyfikatorów, ważną jest, aby przed eksportem wszystkie (modyfikatory) były zatwierdzone. Program do drukarki nie będzie w stanie rozpoznać tych modyfikatorów. Najprawdopodobniej przy eksporcie mogą one zostać wyłączone i zatwierdzone, przez co twój wydruk może nieco się różnić od pożądanego.

Schemat gotowy druku warto zapisać sobie w dwóch kopiach: jeden z niezatwierdzonymi modyfikatorami (w późniejszym etapie łatwo wprowadzać będzie zmiany), oraz z zatwierdzonymi modyfikatorami, aby także w razie problemów będziemy mogli poszukać ewentualnych błędów w modelu. Najlepiej po każdej wprowadzonej zmianie do projektu zapisywać kolejną wersje.

 

Kilka wskazówek przy modelowaniu 3d dla wydruku:

Przy modelowaniu należy zwrócić uwagę, aby kierunek (wektor) ścianek  były zawsze zwrócone na zewnątrz modelu. Nie do jego wewnetrznej części. Obiekty nie powinny się przecinać. Należy je ułożyć jak najbliżej siebie.

W trakcie tworzenia modelu 3d nie możemy dopuścić do tego, aby którakolwiek z krawędzi, punktów, ścianek chowała się wewnątrz obiektu, bądź też była niepołączona z innymi krawędziami . Innymi słowy model musi stanowić zamkniętą i zwartą całość.

Jeżeli chcemy, aby nasz model posiadał jak najbardziej „obłe” kształty, należy nadać mu wysoki stopień wygładzenia (subsurface). Warto jednak mieć w pamięci, iż musi to być  bezpośrednio wpływające na siatkę zniekształcenie.

Dodaj komentarz