Podstawy druku 3d – co to jest toolchain

toolchain


Jak na razie potrzebujemy kilku narzędzi przy pomocą których zmaterializujemy model 3d. Te kilka rożnych programów nazywamy toolchain. Proces druku polega na konwersji danych po kolei przez każde narzędzie, aż do kliknięcia drukuj.

1. Program CAD

Kiedy mamy gotowy model wykonany za pomocą jednego z wielu programów do modelowania grafiki np, 3d Studio Max, sprawdzamy czy spełnia podstawowe warunki – tzn, czy jest wodoszczelny, ścianki nie przenikają się same ze sobą itp, zapisujemy go do podstawowego formatu STL. Większość narzędzi typu CAD pozwala na zapis do tego formatu

2. Sprawdzenie poprawności pliku

Nie jest konieczność, ale poleca robić to za każdym razem, bo wtedy najlepiej wychwycić błędy w projekcie. Najlepiej jest po prostu otworzyć plik STL zapisany w np 3d Studio Max jakimś darmowym programem np, Netfabb, i obejrzeć go dokładnie. Jeśli wystąpił jakiś błąd w modelu 3d – pojawi się czerwony wykrzyknik. W takim wypadku potrzeba kliknąć w czerwony krzyżyk (repair)iwybrać opcję automatycznej poprawy – większość błędów rozwiąże się automatycznie

3. Generowanie Gkodów

Po sprawdzeniu czy plik jest poprawny i nie zawiera żadnych błędów możemy wygenerować pliku z właściwymi danymi które składają się z gkodów. Gkody to  sekwencje ruchów głowicy w drukarce 3d, zapisane w zwykłym pliku tekstowym. Aby wygenerować taki plik, trzeba prze konwertować plik STL przez program potocznie nazywany Slicerem. Slicer to bardzo użyteczne narzędzie wycinające model 3d na poziome warstwy i generujący na ich podstawie trajektorię głowicy. Najpopularniejsze programy to slic3r, Kisslicer, Cura.

4. Program przesyłający (Host)

Na koniec odpalamy drukarkę  i uruchomienie gkody. Jednak bez pomocy programu może być problem. Z najpopularniejszych można tutaj wymienić Pronterface, Cura. Ten drugi jest dość interesujący, ponieważ jest jednocześnie slicerem i hostem czyli po pocięciu do gkodów można od razu kliknąć drukuj.

 

 

Dodaj komentarz